Column Suiker: Fluisterarchitectuur

Elke maand verzorgt Ar-Tur in cultuurkrant de Suiker een column. Deze maand van de hand van onze projectleider Evelien Pieters over hostel Wadi op domein de Hoge Rielen bij Kasterlee. De column is te lezen in de Suikerkrant van november 2013. 

Hostel Wadi. Foto: de Hoge Rielen.

Hostel Wadi. Foto’s: de Hoge Rielen.

Vorige zomer schreef Bjorn Houttekier in deze column al over het masterplan voor de Hoge Rielen bij Kasterlee (column ‘Precisiebouwwerken’, Suiker juli 2012). Een volgend gebouw in de reeks van nieuwe architectuur op het recreatiedomein is het hostel Wadi. Dit gebouw weet architectuur en natuur verfijnd samen te brengen.

Hostel Wadi is een ontwerp van de Italiaanse architecten Secchi en Viganò. Zij maakten ook het masterplan voor het domein. De Hoge Rielen zet met het hostel een volgende stap in de uitbreiding van het verblijfsaanbod. De twintig kamers hebben een uitklapbare indeling, waardoor ze als tweepersoons- maar ook als vierpersoonskamer te gebruiken zijn. Het is als het concept van het loodskamperen een antwoord in de zoektocht naar meer comfortabele verblijfsvormen, passend bij het domein. Het hostel zal een nieuw publiek kunnen trekken, evenals het theater en de picknickzone die de komende jaren worden gebouwd.

Transparante ronde
Studio Secchi-Viganò ontwierp een ringvormig gebouw dat zich geruisloos tussen de bomen heeft neergevlijd. Aan de buitenzijde is het gebouw gesloten, bekleed met houten lamellen die het ritme van de bomen weerspiegelen. Aan de binnenzijde is de gevel geheel van glas. Langs de glazen wand loopt rondom een lange gang waarop de verschillende kamers uitkomen. Als je ‘s ochtends je kamer uitkomt, sta je direct midden in het bos. De bomen en het groen in de omringde ruimte worden als het ware onderdeel van het gebouw. De ring is op een aantal plekken door te steken, zodat er verschillende toegangen zijn. In de binnenruimte is een ecologisch infiltratiesysteem voor regenwater gemaakt, een wadi, waaraan het hostel zijn naam dankt.

xtrsmall_MG_5682

Japanse droomarchitectuur
De ijle architectuur van het hostel, bijna verdwijnend in het bos, doet denken aan Japanse architectuurprojecten. Dit voorjaar nog toonde het Vlaamse Architectuurinstituut een expositie over de droomarchitectuur van architect Junya Ishigami. Delicate tekeningen en maquettes toonden zijn zoektocht naar een samenhang tussen architectuur en natuur. Van woningen waarvan de vertrekken versnipperd in een groene tuin zijn geplaatst, tot steden, uitgerekt als parelsnoeren rond enorme hoven van bos en hei.

Ishigami ziet architectuur en landschap als gelijkaardige concepten en zoekt in zijn ontwerpen naar de versmelting van beide. Zijn dromerige zoektocht vindt zijn kiem in het sterk verstedelijkte Japan. We kunnen een vergelijking trekken met ons volgebouwde Vlaanderen waar we naarstig op zoek zijn naar een eigen dialect om ons met onze gebouwen tot de natuur en het gefragmenteerde landschap te verhouden.

Natuurlijk samenspel
Bjorn Houttekier wees in zijn column van vorig jaar op de mogelijke educatieve waarde voor jongeren, die kan uitgaan van de precieze architectuur in de Hoge Rielen. Met de bouw van het hostel van Secchi-Viganò toont het domein zich opnieuw een inspiratiebron voor het Vlaamse landschap. Met een voorbeeld van een ingetogen samenspel van architectuur en natuur, als alternatief voor een versteende monoloog.

xtrsmall_MG_5551

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s